Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/23587 K.2012/24244

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili müvekkilinin davalı işyerinde 01.12.2010 tarihinden itibaren genel müdür olarak çalışmaya başladığını, aylık 4.000,00 TL maaş ve net karın %10 un aylık prim olarak davacıya ödenmesi hususunda tarafların anlaştıklarını, davacının beş aylık maaşının ve primlerinin ödenmemesi üzerine davacının birikmiş alacaklarının ödenmesini istediğini, şirket yetkilisinin işten kovduğunu, feshin gerekçe gösterilmeden yapıldığını, bu nedenlerle feshin geçersizliğine ve müvekkilinin işe iade edilmesine, davacının işe başlatılmaması halinde sekiz aylık brüt ücret tutarında işe başlatmama tazminatı, haksız fesih nedeniyle dört aylık brüt ücret tutarının ödenmesine karar verilmesine talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının yönetici sıfatıyla çalıştığını, genel müdür olarak çalışmasının bulunmadığını, davacının 22.12.2010-06.08.2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının bir aylık süreyi geçirdikten sonra dava açtığını, davanın süresinde kabul edilse bile davacının iş akdini kendisinin feshettiğini bu nedenle dava açma hakkı olmadığını, davacının sorumlu mevkide olması nedeniyle bu yetkisini kötüye kullanarak son dört ayın maaşını bankadan değil elden aldığını, davacının muhasebe bölümünden iki kişinin çıkmasını istediğini, isteği kabul edilmeyince kendisinin işi bırakıp gittiğini, davacı ile prim ödenmesi hususunda anlaşma yapılmadığını bu nedenlerle davanın reddine 1.070,00 TL tutarındaki ihbar tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece feshin geçerli bir nedene dayandığını ispat külfeti kendisinde olan davalının, davacının iş akdini kendi isteği ile feshettiğini ve işveren vekili olduğunu gerek yazılı belgelerle gerekse tanık beyanlarıyla da ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Karar davalı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

Davacı, dava dilekçesinde davalı şirket işletmesinin genel müdürü olduğunu bildirmiştir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18/10 maddesine göre davacının işveren vekili olduğu anlaşılmakla iş güvencesinden yararlanması mümkün değildir. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olmuştur.

Belirtilen nedenlerle 4857 sayılı Kanun'un 20/3. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının bozularak ortadan kaldırılması ve dairemizce aşağıda yazılı olduğu gibi hüküm oluşturulması gerekmiştir.