Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/23801 K.2013/12980

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının 02.06.2004-09.04.2009 tarihleri arasında davalı işyerinde görev yaptığını, davacının 2007 yılında haketmiş olduğu kıdem tazminatı da almak sureti ile kısa bir süre görevinden ayrılmış olduğunu, ancak daha sonra kesintisiz çalıştığını, davalı işyerinden 09.04.2009 tarihinde askerlik sebebi ile ayrıldığını, ödeme yapılmadığını fazlaya ilişkin haklarını da saklı tutarak 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının 15.12.2007-09.04.2009 tarihleri arasında davalı şirketin taşeron olarak hizmet verdiğini, PTT genel Müdürlüğüne bağlı İstanbul Avrupa Yakası Posta Dağıtım İşletme Müdürlüğüne bağlı olarak çalıştığını, asıl işverenin PTT Genel Müdürlüğü olduğunu, davalı şirketin husumet ehliyetinin olmadığını, davacının asıl işveren PTT Genel Müdürlüğü bünyesinde çalıştığını 4857 sayılı İş Kanunu maddesinin 2. hükmü gereği davacının İş Kanunundan kaynaklanan tazminat, ücret vs. alacaklarından asıl işverenin müteselsil sorumlu olduğunu davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalı işyerinde çalışırken 12.04.2009 tarihinde askere gitmek üzere 09.04.2009 tarihinde davalı işyerinden ayrıldığı, 1475 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre askere gitmek için işten ayrılan işçinin kıdem tazminatını hak edeceği düzenlemesi bulunduğundan davacıya kıdem tazminatının verilmesinin gerektiği, izin hakkının kullandırıldığının ya da fesih sonrası parasal karşılığının ödendiğinin, fazla mesai yapan davacının bu alacağının ödendiğinin davalı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyada dinlenen taraf tanıklarının beyanlarından davalı işyerinde üç vardiya halinde çalışıldığı anlaşılmaktadır. Davacı vardiya haricinde fazla mesai yaptığını ispatlayamamıştır. Bu durumda mahkemece davacının fazla mesai alacağına ilişkin talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.