Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/24020 K.2013/13738

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Somut olayda muhasebe görevlisi olarak davacı 5 gün 08.00-19.00/20.00 saatleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Davalı ise 5 gün 08.30-18.30 arası çalıştığını savunmuştur. Davacı tanıkları 08.00-20.00 arası çalıştığını beyan ederken; davalı tanıkları 08.00-18.30 arası çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda 08.00-20.00 arası çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır Davacı iddiası ve tanık beyanlarına göre davacının 08.00-19.00 arası haftanın 5 günü çalıştığı kabul edilerek fazla çalışma alacağı hesaplanmalıdır Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ara dinlenme süresi 1.5 saat olduğu kabul edildiğinden davacı tarafça itiraz edilmeyan 1.5 saat ara dinlenme düşülerek yapılacak hesaplama sonucuna göre fazla çalışma alacağı hakkında karar verilmelidir.

Belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmaya gerektirmiştir.

Sonuç: