Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/26317 K.2012/26078

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili. Müvekkilinin ..... Elektrik Dağıtım A.

Ş.'ye bağlı Afşin İşletmesi Baş Mühendisliğinde 2011 yılının Şubat ayında işe başladığını, 2011 yılının Temmuz ayında sınavla ...'ın kendi bünyesinde elektrik teknisyeni olarak işe devam ettiğini, akabinde Afşin Noterliğinde sendika sözleşmesi imzalanarak görevine sendikalı olarak devam ettiğini, müvekkilinin iş sözleşmesinin 09.01.2012 tarihli tebliğ tebellüğ belgesi ile işverence tek taraflı feshedilerek fesih tebligatının müvekkiline 09.01.2012 tarihinde bizzat yapıldığını,

herhangi bir belge bilgi olmadan tamamen sübjektif göreceli belgesiz savunma ya da beyanı alınmadan tek taraflı olarak işine son verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, fesih geçersizliği ile müvekkilinin işe iadesini, gereken tazminatın müvekkilinin kıdemi ve fesih sebebi de dikkate alınarak dört aylık ücretinden aşağı olamamak üzere belirlenmesini, hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aya kadar diğer haklarının davalıdan tahsili ile yargılama ücreti ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; Müvekkili aleyhine 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre açılan işe iade davasının haksız ve yasal dayanaktan yoksun olduğunu, açılan davayı kabul etmediklerini, yargılama ücreti ve ücreti vekaletin davacı tarafa yükletilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran iş yerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

Somut olayda; davacının 4857 sayılı Kanun'da düzenlenen iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için öncelikle dava şartlarının olup olmadığına bakılması gerekmektedir. Davacının davalı şirketteki kıdemi beş ay yirmialtı gün olup altı aydan azdır. Davacı iş güvencesi hükümlerinden yararlanamaz. Davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.