KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2012/4147 E., 2012/24798 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2012
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava
- Davacı, fazla çalışma, ulusal bayram, genel tatil ile yıllık izin alacaklarının karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının hak etmiş olduğu bir kısım işçilik alacaklarının davalı işverence ödenmediğini beyanla alacak tutarlarının hüküm altınam alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacını tüm alacaklarının ödendiğini ve davacının şirketi ibra ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne karar verilmiş bulunmaktadır.
Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.
Somut olayda; tanık anlatımlarına göre fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağı hesaplanmasına karşın söz konusu alacaklardan hakkaniyet indirimi yapılmaması hatalıdır.
3-Davalı vekilince ıslaha konu edilen tutarlara ilişkin zamanaşımı def'i ileri sürülmesine karşın fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ücreti alacakları bakımından bu def'inin değerlendirilmeksizin karar verilmiş olması isabetsizdir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/4147, K. 2012/24798, 12 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama