Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/4349 K.2012/24549

genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile ücret, izin ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin devamsılık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki betlerin dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Mahkemece, karar gerekçesinde davacının genel tatil çalışması yaptığı ve genel tatil alacağına hak kazandığını ispatlayamadığı belirtilerek bu alacak kaleminin reddine karar verildiği açıklanmıştır. Ancak hüküm fıkrasında genel tatil alacağı ile ilgili olarak olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır.

6100 sayılı HMK. 'nın 297/2. maddesinde; hüküm fıkrasında bulunması gereken hususlar “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” şeklinde düzenlenmiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde açıkça istenen ve harcı yatırılarak ıslah edilen genel tatil alacağı hakkında bir hüküm kurulmaması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 17. maddesine göre ödenmesi gereken ihbar tazminatında faize hak kazanabilmek için kural olarak işverenin temerrüde düşürülmesi gerekir. Bununla birlikte bireysel ya da toplu iş sözleşmesi ile iş sözleşmesinin feshi halinde ihbar tazminatının ödeme zamanıyla ilgili olarak açık bir hükme yer verilmişse, belirlenen ödeme tarihi faiz başlangıcı olarak esas alınır. İhbar tazminatı alacağında davalı ıslahla arttırılan miktar için ıslah tarihinde temerrüde düşürüldüğüne göre; ıslahla arttırılan miktar için ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken alacağın tamamı için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: