KÜNYE
(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi 2012/5544 E., 2012/25727 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Kasım 2012
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, eşit davranma tazminatı, iş güvencesi tazminatı, mahrum kalınan ücret, manevi tazminat, fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
311 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, davalı işveren tarafından ekonomik kriz gerekçesi ile iş sözleşmesinin feshedildiğini, haftalık kırkbeş saati aşan çalışmalarının bulunduğunu, hafta tatillerinde çalıştırıldığını, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödenmediğini iddia ederek fazla mesai ücreti alacağı, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı talep etmiştir.
Davalı, davacının iş sözleşmesinin hakları ödenmek sureti ile ekonomik kriz sebebi ile feshedildiğini, davacı işçinin bankayı ibra ettiğini, davacı işçinin kırkbeş saati aşan mesaisinin bulunmadığını, hafta tatili ve genel tatil günlerinde davacının çalışmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece fazla mesai alacağı talebinin kabulüne, ispatlanamadığından da hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı istemlerinin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı temyiz etmiştir.
Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla mesai ücret alacağının olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda davalının, işyerinde normal çalışma süresinin kırk saat olarak belirlendiği yönünde açık bir kabulü yoktur. Davalı tarafça mesailerin 9-18 olduğu belirtmiş ve iş sözleşmesinde de mesai hususunun yönetmelik ile belirleneceği belirtilmiş ise de dosyada böyle bir yönetmelikte bulunmaması karşısında haftalık çalışma süresinin kırk saat olarak kabul edilmesi hatalıdır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2012/5544, K. 2012/25727, 19 Kasım 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama