Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/6782 K.2012/18783

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin feshinin, haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, feshin haklı ve geçerli sebeple yapılmış olduğu hususları davalı tarafça usulünce kanıtlanamadığından davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshinin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 19. maddesinin 1. fıkrasına göre işveren fesih bildirimini yazılı yapmak ve fesih sebebini açık ve kesin bir şekilde belirtmek zorundadır. Fesih bildirimi yazılı yapılmamışsa veya fesih sebebi açık ve kesin bir şekilde belirtilmemişse aynı Kanun'un 21. maddesi gereğince geçerli sebep gösterilmediği kabul edilir.

Buna karşılık, aynı Kanun’un 25. inci maddesinde öngörülen, işverenin haklı sebeple derhal feshinde ise yazılı şekil şartı aranmamaktadır. Keza, haklı sebeple fesihte, fesihten önce 4857 sayılı Kanun'un 19. maddesinde öngörülen savunma alma koşulu bulunmamaktadır.

Davalı işyerinde, müşteri temsilcisi olarak görev yapan davacının iş sözleşmesinin, müşteri taleplerini gereği gibi yerine getirmediği, yanlış işlemler yaptığı, iş ve çalışma kurallarına uymadığı, mesai saatlerinde işbaşında olmadığı iddiaları ile haklı sebep gerekçe gösterilerek işverence feshedildiği dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacının hatalı işlemler yaptığı, müşteri şikayetlerine sebep olduğu, iş kurallarına aykırı davranışlar sergilediği, vardiya saatleri içinde makul bir mazeret ileri

sürmeden yetmiş dakika işbaşında olmadığı ve en son mazeretsiz iş yerinde bulunmadığı dosya kapsamındaki belgelerden anlaşılmaktadır. Her ne kadar bahsi geçen eylemler fesih için haklı sebep oluşturacak ağırlıkta değil ise de, geçerli sebep kabul edilecek niteliktedirler. Bu itibarla, davanın reddi yerine, yanlış değerlendirmeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, hüküm bozmayı gerektirmiştir. Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.