Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2012/7150 K.2012/26663

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı ..... İnşaat ve Turizm Ltd. Şti.'ne ait iş yerinde diğer davalı ..... İş İnşaat Ticaret Ltd. Şti. işçisi olarak 10.01.2007 -05.01.2010 tarihleri arasında çalıştığını, aylık net ücretinin 2.000,00 TL olduğunu, Sosyal Güvenlik Kurumuna primlerinin gerçek ücreti üzerinden yatırılmaması sebebiyle iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24/II-e maddesi gereğince feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı ..... İnşaat ve Turizm Ltd. Şti. vekili, davacı ile müvekkili arasında iş sözleşmesi bulunmadığını, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu savunarak davanını husumet yokluğu sebebi ile reddine karar verilmesini talep etmiştir

Davalı ...... İş İnşaat Ticaret Ltd. Şti. vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı sebebine dayanılarak feshedildiğini, hak kazandığı işçilik alacaklarının eksiksiz ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hak kazandığı ücret alacağı 1.288,69 TL, yıllık izin ücret alacağı ise 466,66 TL olmasına rağmen, hatalı şeklinde her iki alacak miktarı toplanmak sureti ile 1.755,35 TL ücret alacağına hükmedilmesi ve davacının ücret alacağı yönünden 4857 sayılı Kanun'un 34. maddesi gereğince en yüksek mevduat faizi uygulanması gerekirken, bu alacağa kanuni faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.