Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/11014 K.2014/12875

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkete ait işyerinde sıvacı olarak çalıştığını, aylık net ücretinin 1.000,00 USD olduğunu, işveren tarafından ücretsiz izne çıkarıldığını ve izin süresinin bitmesine rağmen işe başlatılmayarak iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının müvekkiline bağlı çalışma süresinin kesintili gerçekleştiğini ve işyerinde ücretlerin saatlik olarak belirlendiğini, davacının saatlik ücretinin 0,64 Libya Dinarı olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacının kayıtlarda belirtilen ücretinin saatlik, 0,64 Libya Dinarı olması sebebi ile hesaplamaya esas ücret 0,64 Libya Dinarı olarak belirlenmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Somut olayda, davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde sıvacı olarak çalışan davacı, üç yıl yedi ay yirmi sekiz gün kıdeme sahip olup, son olarak aylık net 1.000,00 USD ücret aldığını ileri sürmektedir. Davalı işveren ise işyerinde saatlik ücret uygulaması bulunduğu ve davacının saatlik ücretinin 0,94 Libya Dinarı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, imzasız ücret bordrolarında davacının saatlik ücretinin 0,94 Libya dinarı olarak gösterildiği gerekçesi ile hesaplamaya esas alınan ücret miktarı davalının savunması doğrultusunda belirlenmiştir. Ancak, emsal ücret araştırması sonucu ve davacı şahitlerinin beyanları davacının ücrete ilişkin iddiasını doğrulamaktadır. Davacının yaptığı işin niteliği, kıdemi ve yurtdışı inşaat işinde çalıştırıldığı dikkate alındığında, davalı tarafça ileri sürülen ve mahkemece hesaplamaya esas alınan ücretin düşük olduğu açıkça görülmektedir. Davacının hesaplamaya esas ücreti, davacı şahit beyanları ve emsal ücret araştırması sonucu dikkate alınarak belirlenmelidir. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir

3-İhbar tazminatına esas alınan ücretin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Sözkonusu tazminatın giydirilmiş brüt ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ihbar tazminatına hesaplamasına esas alınan ücreti, davalı işveren tarafından ibraz edilen bordroda ki saat ücreti üzerinden ve çıplak net ücret tutarına yemek ücreti ve barınma ücreti eklenerek belirlenmiştir. Yukarıda da belirtildiği gibi ihbar tazminatının giydirilmiş brüt ücret üzerinden hesaplanması gerekirken hatalı bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: