Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/1216 K.2013/4537

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 01.02.2008-31.03.2011 tarihleri arasında kasiyer olarak 1.086,00 TL ücretle çalıştığını, şirket müdürü...’ın bazı bayan elemanları taciz etmesi, genel olarak işçileri aşağılaması, onlara hakaret etmesi, onları tehdit etmesi üzerine davacının da dahil olduğu bazı işçiler tarafından...’ın şirket yönetim kuruluna şikayet edildiğini, bunun işçilerin savunmalarının alınarak iş sözleşmelerine son verildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının hizmet sözleşmesinin iş yeri içerisinde şirket müdürü ile bir bayan personelin arasında ilişki olduğuna dair asılsız söylenti çıkarmak ve bir kısım arkadaşlarını da baskı ve telkin yöntemiyle ikna etmeye çalışmak, işyeri düzen ve disiplinine uygun olmayan tutum ve davranış sergilemek gerekçesiyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 25/II.-b.-d.-h. hükümleri uyarınca haklı nedenle feshedildiğini, işyerinde fazla çalışmanın sözkonusu olmadığını, olduğu zaman ise ücretlerinin ödendiğini, davacının herhangi bir alacağının olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin şirket müdürüne iftira attığı gerekçesiyle feshedilmesine rağmen bunun ispatlanamadığı ve bu şekilde davacının iş sözleşmesinin davalı işverence haklı bir neden yokken feshedildiği, yıllık izin ücretinin bir kısmının dava sırasında ödendiği, davacının fazla çalışma ücretleri alacağının ise bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemiz yerleşmiş içtihatlarına göre fazla çalışmanın tanıkla ispatlanması durumunda hakkaniyet indirimine gidilmesi gerekmektedir.

Somut olayda, mahkeme kararına esas alınan bilirkişi raporunda fazla çalışmanın tanıkla ispatlandığı gerekçesiyle fazla çalışma ücretlerinden %30 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilmesine rağmen bilirkişice yapılan hesaplamanın incelenmesinde bu indirimin yapılmadığı görülmektedir. Tanıkla ispatlanan fazla çalışmada hakkaniyet indirimi yapılmaması bozma sebebi yapılmıştır.

3-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesinde taleple bağlılık kuralı düzenlenmiştir. Anılan hükme göre, “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.”

Somut olayda, davacı 2009 yılından üç gün, 2010 yılından on gün ve 2011 yılından yirmi gün kullandırılmayan ve ücretleri ödenmeyen yıllık izni olduğunu iddia etmektedir. Davacının kullanmadığını iddia ettiği yıllık izin süresine göre, dava sırasında davalı tarafından yapılan yıllık izin ücreti ödemesi davacının talebini karşılamaktadır. Şu halde davacının yıllık izin ücreti talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken bakiye yıllık izin ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacının hizmet cetveli ve bunu doğrulayan işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinin incelenmesinde; davacı işçinin 01.02.2000 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığı, daha sonra 31.05.2000 tarihinde işten çıkışının yapıldığı, tekrar işe başlamasının ise 08.10.2000 tarihinde olduğu görülmektedir. Davacının çalışmasındaki sözkonusu kesinti açıklığa kavuşturulmadan çalışmasının kesintisiz olduğu kabul edilerek davacının talepleri hakkında karar verilmesi ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

Sonuç: