Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/14623 K.2014/18049

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; işçilerin başı işçi çavuşu olarak 15.02.2002- 31.05.2010 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haklı neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdemve ihbar tazminatları ile ücret, izin 44 gün ücret , fazla çalışma hafta tatili ve genel tatil alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın davalı tarafından sona erdirildiği, diğer taleplerine ilişkin alacakları da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1.Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, istekle bağlı olarak temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir.

Somut olayda davacının 10.06.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnamenin 14.06.2010 tarihinde tebliğ edildiği, ödeme için üç gün süre vererek davalı işvereni dava tarihinden önce 18.06.2010 tarihinde temerrüde düşürdüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece talep doğrultusunda temerrüt tarihi yerine dava ve ıslah tarihinden itibaren faize karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücret alacağı net hesaplandığı halde mahkemece brüt olarak hükmedilmesi hatalıdır.

Ancak belirtilen bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 2,3,4,5. bendinin hükümden çıkartılarak, yerine

2-Davacının yıllık izin alacağı taleple bağlı kalınarak brüt 3.675,08 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren kanuni faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

3-Davacının fazla mesai alacağı brüt 4.891,53 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Davacının ulusal bayram ve genel tatil alacağı brüt 640,03 TL temerrüt tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,