Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/15697 K.2014/19131

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 26.01.2012 tarihinde fiili olarak feshedildiğini, kullandırılması gereken iş arama izninin kullandırılmadığını, toplu iş sözleşmesine göre iş arama izninin kullandırılması gerektiğini belirterek iş arama izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin 24.05.2011 tarihindeki yazı ile 25.01.2012 tarihinden geçerli olmak üzere feshedildiğini, davacıya fesih bildiriminde iş arama iznini kullanmasına durumun belirtildiğini, davacının iş arama izninin kullanmadığı için tekrar hatırlatma yapıldığını, davacının buna rağmen iş arama izninin kullanmaktan kaçındığını, bunun üzerine müvekkili şirketin yapacağı bir şey kalmadığını, fesih işleminin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş arama izni alacağı bulunup bulunmadığı noktasındadır. Davacı iş arama izninin kullandırılmadığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının iş sözleşmesinin önel süresi tanınarak feshedildiğini, bu süre içinde iş arama iznini kullanması için davacıya seçenekli olarak hak tanındığını ancak davacının iş arama iznini kullanmaktan kaçındığını belirtmiştir.

Dosya kapsamında bulunan 24.05.2011 fesih bildirimi incelendiğinde; davacının 25.01.2012 tarihinde emekliye ayırmasına karar verildiğini, yazılı bildirimde bulunmadığı takdirde 25.08.2011-25.01.2012 tarihleri arasında ihbar önelini kullanacağını, ihbar öneli içinde günde 4 saat çalışacağı, ihbar süresini toplu olarak kullanmak istediği takdirde 25.08.2011-09.11.2011 tarihleri arasında tam gün çalışacağı, 10.11.2011-25.01.2012 tarihleri arasında iş arama iznini kullanacağının belirtildiği, davacının imzadan imtina ettiği anlaşılmaktadır.

Davalı işyerinin 27.10.2011 tarihli yazısında da davacının iş arama izni konusunda herhangi bir yazılı bir talebinin bulunmadığı belirtilerek iş arama izni konusunda seçeneklerden birini tercih edebileceğinin bildirildiği görülmektedir. Davacı bu yazıya karşı beyanında açtığı işe iade davasının sonuçlanmadığını, bu nedenle fesih işleminin hukuki olarak geçerli olmadığından bu işleme itiraz ettiği belirtmiştir.

Davacının davalı işverene karşı açtığı işe iade davasına ilişkin olarak UYAP sistemi üzerinden yapılan araştırmada, Diyarbakır 2. İş Mahkemesinin davanın kabulüne ve davacının işe iadesine ilişkin kararının dairemizin 2013/3909 esas 2013/4778 karar sayılı ilamı ile araştırmaya yönelik bozma kararı ile bozulduğu ve bu davanın henüz sonuçlanmadığı anlaşılmaktadır. İşe iade davasında verilecek karar davacının talep ettiği iş arama izni alacağını doğrudan etkiliyecektir.

Hal böyle olunca mahkemece davacının işe iade davası bekletici mesele yapılarak işe iade davasının sonucuna göre talep edilen alacak bakımından değerlendirme yapılması gereklidir.