Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/16948 K.2014/27861

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; davacının, davacının Türk Harb-İş Sendikası üyesi olduğunu, İstanbul Tersane Komutanlığı iş yerinde çalışmakta iken A.. Onarım Des. Kom. Marmaris iş yerine nakledildiğini, harcırahının toplu iş sözleşmesinde kendi isteği ile nakil olanlara harcırah ödenemez hükmü nedeniyle ödenmediği, 2645 sayılı Harcırah Kanunu'nda nakil harcırahı için devlet memuru ve işçi ayrımı bulunmadığını, 2822 sayılı Kanun'un 5 ve 6. maddesi uyarınca toplu iş sözleşmelerinin kanuna aykırı olamayacağını, iki iş yeri arasında mesafenin 832 km. olduğunu, davacının evli ve iki çocuklu olduğunu, nakil tarihindeki günlük ücretinin 62,33 TL olduğunu belirterek, nakil nedeniyle toplam 5.712,00 TL olan alacağının 19.09.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, işçinin kişisel nedenlerle aynı iş verene bağlı başka bir iş yerine naklinin talep etmesi halinde nakil talep edilen iş yerinde o meslek ve branşta boş kadro bulunması, iş veren vekilinin uygun görmesi ve kuvvet komutanlığının onayı ile nakil işlemi yapılabildiğini, bu şekilde yapılan nakillerde harcırah ödenmediğini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 297/2. maddesince, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, kararın gerekçesinde bilirkişi raporuna dayanıldığı belirtilmesine rağmen hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporunda belirlenen miktarlardan farklı bir tutara hükmedilerek, gerekçe ile karar arasında çelişki oluşturulduğu anlaşılmaktadır. Konuyla ilgili 10.04.1992 tarihli ve 991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu aykırılığın giderilmesi suretiyle gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gereği açıktır. Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı biçimde karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, naklin 15.08.2008 tarihinde yapıldığı belirtilmesine rağmen bu tarihteki nakle ilişkin belgeler getirtilmeden, nakil tarihi olan 15.08.2008 tarihli toplu iş sözleşmesi hükümleri incelenmeden ve nakil tarihindeki ücret dikkate alınmadan, eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.