Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/17713 K.2013/19191

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işverence geçerli bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini, buna bağlı işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı işveren davalının daha öncede muhasebe bölümü olan görev alanı dışına çıktığını, kıyafet yönetmeliğine uymadığını, mesai saatleri içinde görev yerini terk ederek masa tenisi oynadığını, üyeleri yanlış bilgilendirmesi nedeniyle şikayetlere neden olduğunu, davacının iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan, güven sarsıcı bu davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-e-h bentleri uyarınca haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının hatırlatılması halde görevini yapamam şeklindeki eylemi ile ilgili bir delil olmadığını, diğer davranışlarına karşılık yapılan iş sözleşmesinin feshinin ağır olduğu gerekçesi ile davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz etmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. Maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

4857 sayılı Kanun’un 18. Maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosya içeriğinden, 26.12.2005 tarihinden beri davalıya it spor merkezi işyerinde tahsilat şefi olarak çalışan davacının, iş sözleşmesinin 03.11.2012 tarihli bildirim ile 4857 sayılı Kanun'un 25/II-e-h bentleri uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda davacının muhasebe bölümündeki görev alanı dışına çıktığı müşterilerle görevi olmadığı halde ilgilenerek yanlış algılara neden olduğu, müşteri ilişkilerindeki olumsuz davranışları ile ilgili şikayetler alındığı ve kayıt işlemlerinde usule aykırı üyelik kaydı yaptığı tespit edildiği, anılan olaylar nedeniyle 22.02.2012-04.10.2012 tarihleri arasında davacıya birden fazla ihtar ve kınama cezalarının verildiği dosya arasındaki tutanaklardan anlaşılmıştır.

Son olarak 03.11.2012 tarihinde üyelik yenileyen müşterinin uygun bir kampanya olup olmadığını sorması üzerine daha uygun kampanyalar için başka spor salonları bulunduğunu ifade etmesi müşterinin yazılı şikayetine konu olması ile işveren tarafından iş sözleşmesinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiği anlaşılmaktadır.

Tutulan tutanaklara göre davacının işyeri disiplin ve düzenine uymadığı, müşteri memnuniyeti esasına dayalı çalışan işyerinde müşteri şikayetlerine konu söylem ve davranışları tekrarlanması dikkate alındığı “geçerli nedenle” iş sözleşmesinin feshi şartlarının oluştuğu gözetilerek davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozma nedenidir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.