Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/18213 K.2014/28682

Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 26.03.2008 - 02.05.2011 tarihleri arasında güvenlik ve takip departmanı yetkilisi olarak çalıştığını, net 1.800,00 TL ücret aldığını, müvekkilinin 28.04.2011 tarihinde evine vardığında şirket çalışanı A..

T.. tarafından arandığını ve aracın istendiğini, bu kişinin yanında birkaç kişi ile birlikte yanına geldiğini, müvekkiline bu kişinin sinkaflı küfürler ettiğini ve darp edildiğini, müvekkilininde kendini savunmak amacıyla fiziki müdahalede bulunduğunu, müvekkilinin meydana gelen olay sebebiyle rapor alındığını, müvekkilinin işten çıkartıldığını, diğer çalışanın çalışmaya devam ettiğini, günde ortalama 12-14 saat çalıştığını, yükleme ve gümrük çıkışlarında 16-17 saat çalıştığını, ayda ortalama 2-3 hafta tatilinde çalıştığını, dini bayramlarda izin kullandığını ancak resmi bayram ve tatillerde çalıştığını,

yıllık izin kullandırılmadığını belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının işyerinde çalışan personele küfür ettiğini ve yumruk atarak dudağını patlattığını, davacının fesih bildiriminin altına kavga ettiği kişiye husumet beslediğini ikrar ettiğini, bu sebeplerle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, imzalı ücret bordrolarına göre net 939,22 TL ücret aldığını, yıllık izinlerini kullandığını, davacının belirttiği çalışma saatlerinin doğru olmadığını, kabul anlamına gelmemekle fazla mesaisinin ücretine dahil olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etti.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Davacı iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fesih gerekçesi yapılan olayda kusurunun bulunmadığını, işyerinde çalışan A.. T.. isimli şahsın kendisini darp ederek küfür ettiğini, kolluk kuvvetlerine müracat ederek rapor aldığını beyan etmiştir. Davalı taraf ise davacının çalışanlarından A.. T.. isimli işçiyi darp ettiğini ve küfür ettiğini, bu eylemi sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirtmiştir. Davacı ile A..

T.. isimli kişi arasında tartışma yaşandığı sabittir. Davacının fesih bildirimi tebliğinde el yazısı ile A.. T.. ile arasında mevcut olan ve önceden beri devam eden husumetlerin sonucu çıkan tartışmanın karşılıklı şekilde meydana geldiğini, olayın işverenle alakasının bulunmadığını belirttiği anlaşılmaktadır. Davacı savunmasında da A.. T.. isimli çalışanın kendisine küfür ettiğini ve yumruk atarak darp ettiğini belirtmiştir.

Davacı şahitlerinin sözkonusu olaya ilişkin bilgileri bulunmamaktadır. Davalı şahidi ve aynı zamanda davacının tartıştığı kişi olan A.. T.. davacının kendisini darp ettiğini ve iş sözleşmesinin bu sebeple feshedildiğini beyan etmiştir. Diğer davalı şahidide davacının eylemi sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini belirtmiştir.

Tüm dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile şahit beyanları hep birlikte değerlendirildiğinde davacı işçinin gerçekleştirdiği kavga eylemi işyerindeki iş akışını ve işyeri huzurunu bozucu nitelikte olup işveren feshi haklı sebebe dayanmaktadır. Hal böyle olunca davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verilmesi gerekli iken mahkemece yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.