Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/20322 K.2014/32312

Davacı işçi, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, prim ve ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin imzasını taşıyan 01.02.2009 tarihli iş sözleşmesinin 3. maddesinde, belirlenen brüt aylık ücretine işçinin olası fazla çalışma ücretlerinin dahil olduğu kuralına yer verilmiştir. İş sözleşmelerinde fazla çalışma ücretinin aylık ücrete dahil olduğu yönünde kurallara sınırlı olarak değer verilmelidir. Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre tarafların bu yöndeki iradelerine yılda 270 saatle sınırlı olarak değer verilmeli ve davacının yılda 270 saati aşan çalışmaları için fazla çalışma ücreti alacağı hesaplanmalıdır.

Bu durumda mahkemece, davacının 01.02.2009 tarihinden sonra yaptığı fazla çalışma sürelerinin anılan iş sözleşmesi hükmü gereğince belirlenmesi gerekirken, bu yönün gözardı edilerek, fazla çalışma ücreti alacağı yönünden yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: