Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/23893 K.2014/33682

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı D.. Tersanesi avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin Nisan 2001 - 22.07.2010 tarihleri arasında D.. D.. İnşaat Anonim Şirketinin taşeronu olan S..G.. İnşaat Limited Şirketi nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesine haksız ve sebepsiz olarak son verildiğini, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı ile bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı D.. D..İnşaat Anonim Şirketi vekili cevap dilekçesinde, müvekkili işverenliğin Haziran 2008 ayından itibaren diğer davalı S..G.. şirketi ile anahtar teslimi iş yapımı hususunda anlaşma yaptığını ve aralarında alt/üst işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının diğer davalı işverenlik işçisi olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı S..G..İnşaat Limited Şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesinin feshinin haksız olduğu, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olduğu, davalı iki şirketinde işçilik alacaklarından sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içerisinde davacı ve davalı D..D.. İnşaat A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı D.. Tersanesi'nin tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davacının dava konusu ettiği alacaklarından davalı taraflar birlikte sorumlu tutulmasına rağmen yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalıdan alınmasına şeklinde hüküm kurulması hatalı olup, bozma sebebi ise de bu yanlışlığının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.