KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/25110 E., 2014/34717 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 10. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 20/12/2012
- Numarası
- 2011/116-2012/737
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, Kadim projesine son verilince iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekilleri davacının kendisinin istifa ettiğini, her ne kadar istifaya ilişkin belge bulunamasa da buna ilişkin tutanak tutulduğunu bu sebeple davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş sözleşmesinin tazminat ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğinin davalı işveren tarafından ispatlanamadığı değerlendirilmekle bilirkişi tarafından yapılan hesaplama dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Hizmet süresine ilişkin taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.
Dosya kapsamında yer alan hizmet cetvelindeki davacının işe giriş ve çıkış tarihlerine göre hizmet süresi, bilirkişi tarafından şahit beyanları dikkate alınarak hesaplanan hizmet süresinden daha az bulunmaktadır. Resmi kayıtların aksini ispatlar delil mevcut olmayıp yalnızca soyut şahit anlatımlarına göre yapılan belirleme de gerçeği yansıtmayacaktır. Davacının taleplerinin hizmet cetvelindeki süreye göre değerlendirilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/25110, K. 2014/34717, 8 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama