KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/25493 E., 2014/35236 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Aralık 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 10. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 15/05/2013
- Numarası
- 2011/581-2013/219
Karar Metni
246 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı işçi, 04.07.2005 tarihinde davalı işyerinde Operasyon Müdürlüğü Tahsilat Operasyonları Uzmanı olarak çalışırken, 04.02.2011 tarihinde emeklilik sebebiyle iş sözleşmesini sona erdirdiğini, kendisine ödenmeyen fazla mesai ücreti ile başarı priminin ödetilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda isteklerin kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazının reddine karar verilmiştir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda davacı işçinin, davalı bankada Operasyon Müdürlüğü Tahsilat Operasyonları Uzmanı olarak çalıştığı ve iş sözleşmesinin davacı işçinin emekliliği nedeniyle sona erdirildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece bilirkişi tarafından tanık beyanları esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilerek davacının fazla mesai yaptığı ve ücretinin ödenmediği kabul edilerek sonuca gidilmiştir. Ancak tanıkların beyanları arasında günlük çalışma süreleri bakımından çelişki bulunmaktadır. Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının işyerinde ayda iki gün 08.30-20.30 saatleri arasında işlerin yoğun olduğu dönemlerde çalıştığı kabul edilerek fazla mesai ücreti hesaplanmalıdır. Bu hususlar göz önünde bulundurulmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/25493, K. 2014/35236, 11 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama