Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/25601 K.2014/36133

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili , davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı son aldığı ücretin aylık net 1.600,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise, net 1.080,65 TL ile çalıştığını savunmuştur. Davacı şahitleri davacının iddiası; davalı şahitleri ise, davalının savunması doğrultusunda beyanda bulunmuşlardır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 1.600,00 TL aylık net ücret aldığı kabul edilerek dava konusu alacaklar hesaplanmıştır.

Emsal ücret araştırmaları yetersiz olup, mahkemece, işçinin meslekte geçirdiği süre, iş yerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, emsal ücret araştırması işçi ve işveren meslek kuruluşlarından da yapılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz emsal ücret araştırması ile yazılı şekilde karar verilmesi ısabetsizdir.

3-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, mahkemece, davacının haftanın altı günü 10:00-23:00 saatleri arasında çalışma yaptığı ikibuçuk saat ara dinlenmesi düşümüyle onsekiz saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiş ise de, şahitlerden N.P., davacının çalışma saatlerinin 10:00-23:00 arası olduğunu, C. Y. çalışma saatlerinin 10:00-22:00,23:00 veya 24:00 arası olduğunu, Y..

T.. birinci vardiyadaki işçilerin 10:00-23:00,24:00, ikinci vardiyadaki işçilerin 16:00,17:00-22:00 saatleri arasında çalıştıklarını, davacının ikili vardiya sistemine göre dönüşümlü çalıştığını, M.. G.. birinci vardiyadaki işçilerin 10:00-24:00, ikinci vardiyadaki işçilerin 17:00-22:00 saatleri arasında çalıştıklarını, davacının ikili vardiya sistemine göre dönüşümlü çalıştığını beyan etmişlerdir.

Dosya kapsamı ve şahit beyanları doğrultusunda, davacının dönüşümlü olarak birinci vardiyada 10:00-23:00 , ikinci vardiyada 16:00-24:00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmıştır. Saptanan bu duruma göre fazla çalışma alacağının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir