Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/26227 K.2014/35377

Hüküm süresi içinde davacı ve davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 2003 yılının Mayıs ayında işe başladığını, pompa operatörü olarak sabah 08.00 akşam 23.00 arası çalışan müvekkilinin günlük çalışma süresinin 15 saatten aşağı düşmediğini, haftanın yedi günü ve genel tatillerde de çalışan müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini beyanla,bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Ç.. Ç.. vekili ,müvekkili şirketin davalı kabul edilemeyeceğini, davacı ile şirket arasında akdi ve fiili irtibat bulunmadığını,davayı kabul etmediklerini, davanın müvekkili şirket yönünden reddini talep etmiştir.

Davalı Ulutaş vekili ,iş yerinin asıl işvereninin Ç.. Ç.. A.Ş. olduğunu, müvekkilinin ihale ile işe başlama tarihinin 22.04.2009 olduğunu, bundan önce iş yeri ile şirketin ilgisinin gerektiğini,taleplerin reddi gerektiğini,davanın müvekkili şirket yönünden reddinin gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece davalı Ç.. Ç.. A.Ş.'nin asıl işveren, diğer davalı U. AŞ 'nin alt işveren olduğu, davacı işçinin 2003- 2009 yılları arasında davalı Ç.. Ç.. A.Ş.'de değişen alt işverenler nezdinde aralıksız çalıştığı, davalı altişveren U. A.Ş.nin davalının çalıştığı son alt işveren olduğundan işçilik alacaklarından davalı asıl işveren ile müteselsilen sorumlu olacağına karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalıların temyizine gelince,

Taraflar arasında davalılar Ç.. Ç.. A.Ş. ve U.A.Ş. ile dava dışı İ. G.-G.şirketi arasında asıl- alt işveren ilişkisi olup olmadığı hususu tartışmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde işveren, bir iş sözleşmesine dayanarak işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişi yada tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlar olarak açıklanmıştır. O halde asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilmesi için ilk olarak mal veya hizmetin üretildiği bir işyeri olan işverenin varlığı gerekir. Bundan başka işverene ait işyerinde iş alan ikinci bir işverenin varlığı gerekir ki, asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilebilsin. Alt işverenin başlangıçta bir işyerinin olması şart değildir. Alt işveren, işveren sıfatını ilk defa asıl işverenden aldığı iş ve bu işin görüldüğü işyeri nedeniyle kazanmış da olabilir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 maddesi uyarınca, “Bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur.

Davacının hizmet döküm cetveline göre 09.05.2003-22.04.2009 tarihleri arasında dava dışı İ. G.-G. şirketinde,22.04.2009-15.05.2009 arası davalı U. şirketinde çalıştığı, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının hizmet süresi, dava dışı İ. G.-G. ve davalı U. A.Ş. de geçen çalışmaları birleştirilerek hesaplandığı, mahkemece bu hizmet süresine göre hesaplanan alacaklardan davalı Ç.. Ç..

A.Ş. nin asıl işveren, davalı U.ya davalılar arasında imzalanan 22.04.2009 tarihli hizmet alım sözleşmesi sunulmuştur. Mahkemece, Davalı Ç.. Ç.. A.Ş. ile diğer davalı U. A.Ş. Arasında 22.04.2009 tarihinden önceye ait hizmet alım sözleşmesi olup olmadığı,yine davalı Ç.. Ç..

A.Ş. ile dava dışı İlsev G.-G. şirketi arasında hizmet sözleşmesi olup olmadığının araştırılarak,davalılar ve dava dışı şirketler arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı, işyeri devri bulunup bulunmadığı veya şirketler arasında organik bağ olup olmadığı hususu netliğe kavuşturulmadan karar verilmesi hatalıdır.Kararın salt bu sebeple sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.