KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/26884 E., 2014/36049 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Ankara 10. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 31/05/2013
- Numarası
- 2012/209-2013/691
Karar Metni
245 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalı işyerinde 2000 yılından beri çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, asgari geçim indirimi, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil, ücreti ve diğer alacakların davalıdan tahsilini istemiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlığı sebebiyle haklı nedenle feshedildiğini, davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik sebebiyle iş sözleşmesini kendisinin sona erdirdiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, ancak ihbar tazminatına hak kazanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut olayda davalı tarafından dosyaya sunulan ve bilirkişice görülmeyen davacı imzalı bordro ve ücret hesap pusulaları bulunmaktadır. Bu bordro ve pusulalarda asgari geçim indirimi tahakkuku ve ödemeleri bulunmaktadır. Ödeme belgesi itiraz niteliğinde olduğundan mahkemece dikkate alınmalı ve sonucuna göre davacının asgari geçim indirimi talebi hakkında karar verilmelidir. Bunun yapılmaması isabetsizdir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/26884, K. 2014/36049, 18 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama