Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/27653 K.2014/36194

1-Mahkemece 04.04.2013 tarihinde tefhim edilen kısa karar; davalı vekili tarafından 12.04.2013 tarihinde temyiz başvurma ve maktu harç yatırılarak temyiz edilmiş ise de, nisbi temyiz harcının davalıdan tahsil edilmediği ve davalı vekiline temyiz harç ve masraflarını yatırılması hususunda muhtıra çıkarılmadığı anlaşılmaktadır.

Hukuk Genel Kurulunun 10.04.2013 tarihli 2012/8-1496 esas – 2013/505 karar sayılı ilamında belirtildiği üzere nisbi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyiz halinde mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanarak kararda belirtilen nisbi karar ve ilam harcının dörtte biri temyiz karar harcı olarak alınır. Temyiz isteyen davalı taraf harçtan muaf olmadığı takdirde, karar ve ilam harcının ¼ oranındaki nispi temyiz karar harcının tahsili zorunludur.

Nisbi temyiz harcının tamamlaması hususundaki usuli eksikliğin giderilmesi için;

2- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 321. maddesinin 2. fıkrasında, "Kararın tefhimi, mahkemece hükme ilişkin tüm hususların gerekçesi ile birlikte açıklanması ile gerçekleşir. Ancak zorunlu hâllerde, hâkim bu durumun sebebini de tutanağa geçirmek suretiyle, sadece hüküm özetini tutanağa yazdırarak kararı tefhim edebilir. Bu durumda gerekçeli kararın en geç bir ay içinde yazılarak tebliğe çıkartılması gerekir." hükmü düzenlenmiştir. Bu sebeplerle basit yargılamada 6100 sayılı Kanun'un 297/2. maddesindeki unsurları taşıyan hükmün, 6100 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca gerekçeli olarak açıklanması zorunludur.

6100 sayılı Kanun'un 321. maddesindeki "hükme ilişkin tüm hususlar"dan kastedilen 6100 sayılı Kanun'un 297. maddesindeki unsurlardır. Taraflarca süre tutum dilekçesinin verilmesi gerekçeli kararın tebliğ edilmemesinden kaynaklanmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edildiğinde taraflar gerekçeli temyiz dilekçesi ile temyiz haklarını kullanabileceklerdir. 6100 sayılı Kanun'un “Hukuki dinlenilme” başlıklı 27. maddesi, Anayasa’nın hak arama hürriyetini düzenleyen 36. maddesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanma hakkına ilişkin 6. maddesi nazara alındığında gerekçeli kararın taraflara tebliğ edilmesi gerektiği açıktır.

Öte yandan, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun 26.09.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 433. madde hükmü gereğince tarafların kararın temyiz edildiğinden haberdar edilmeleri ve katılma yoluyla temyiz talebinde bulunma haklarını kullanmaları için temyiz dilekçelerinin de diğer tarafa tebliğ edilmesi gerekir.