Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/28316 K.2014/36498

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkete bağlı olarak T.Bireysel Operasyonlar Tahsilat Bölümünde 21.05.2007-08.12.2011 tarihleri arasında çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız fesih edildiğini ve 2011 yılı Kasım ayı prim alacağının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile prim alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının tahsilat kayıtlarında usulsüzlük yapmak sureti ile haksız prim geliri elde ettiğini, doğruluk ve bağlılığa uymayan bu davranışı nedeni ile iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi gereğince haklı sebebe dayalı feshedildiğini, 2011 yılı Kasım ayı prim alacağından usulüz elde ettiği prim miktarının mahsup edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu , gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

Somut olayda, iş yerinde fatura tahsilat bölümünde görev yapmakta olan davacının, daha evvel ödeme yapmasını sağladığı bir kısım müşterinin sonraki aylara ilişkin borçlarını kendi insiyatifleri ile ödemelerine rağmen, ödemenin kendisi tarafından sağlandığı yönünde kayıt oluşturduğu, ayrıca tahsilat ekibinde olmayan özel müşteri temsilcilerinin gerçekleştirdikleri tahsilatları da kendisi gerçekleştirilmiş gibi sisteme kaydetmek sureti ile haksız prim elde ettiği ileri sürülerek iş sözleşmesinin feshedildiği görülmektedir .

Davacı el yazısı ile düzenlediği 16.12.2011 tarihli yazılı savunmasında usulsüz işlemler gerekleştirerek prim geliri elde ettiğini açıkça kabul etmiştir. Davacı yazılı savunmasının baskı altında alındığını tereddüte yer vermeyecek şekilde ispatlayamamıştır.

Bu hususta beyanda bulunan tanık ile işveren arasında aynı konuda husumet bulunduğu ve tanık beyanlarının soyut nitelikte olduğu anlaşılmaktadır.

Davacının 2011 yılı Eylül ve Ekim aylarında gerçekte gerçekleştirmediği tahsilat nedeni ile prim ödemesinden yararlandığı yerel mahkemenin de kabulündedir.

Her ne kadar yerel mahkeme, ilgili tahsilat listelerin takım liderleri ve bölüm yöneticileri tarafından onaylanması nedeni ile davacının anılan eylemden sorumlu tutulmayacağını kabul etmiş ise de tarafların ve tanıkların ortak anlatımı ile tahsilata ilişkin bilgilerin otomasyon sistemine bizzat tahsilatı gerçekleştiren işçiler tarafından girildiği ve prim ödemesine esas alınan listelerin bu şekilde oluştuğu dosya kapsamı ile sabittir.

Ekip liderlerin görevlerinin ise listede belirtilen ödemelerin yapılıp yapılmadığı ve aynı tahsilata ilişkin birden fazla işçinin bildirime bulunup bulunmadığını denetlemekten ibaret olduğu, davacının savunması ve dava dilekçesi içeriğinde de anlaşılmaktadır. Bu durumda anılan tahsilat listelerine takım liderlerinin onay vermiş olması, davacının doğruluk ve bağlılığa aykırı bu eylemin ortadan kaldırmaz.

Saptanan bu durum karşısında ve yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulduğunda, kıdem ve ihbar tazminatı istemleri yönünden davanın reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

3-Öte yandan, kabule göre davacıya yapılan prim ödemelerin hesaplamaya esas ücret miktarına dahil edilmesinde isabetsizlik yoktur. Ancak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin belirsiz süreli çağrı üzerine çalışmalı iş sözleşmesi başlığı ile düzenlendiği davacıya işe çağrıldığı her saat için ücret ödemesi yapılacağının sözleşme içeriğinde açıkça belirtildiği görülmektedir.

Davalı işveren tarafından ibraz edilen 2010 yılı Aralık - 2011 yılı Aralık ayları içerisindeki toplam 13 aylık döneme ilişkin ücret bordrolarının incelenmesinde ise, davacının her ay çalıştığı toplam saat gösterilmek sureti ile ücret tahakkuk ettirildiği, aylık çalışma saatlerinin değişken olduğu ve çalışma süresinin toplam 225 saatin altında kaldığı görülmektedir.

Bu durumda aylık giydirilmiş ücrete dahil edilecek prim ödemesi miktarının davacının son bir yıllık çalışma süresinin aylık ortalaması bulunmak ve bunun son saat ücreti ile çarpılması sonucunda hesaplanması gerekirken aylık 225 saatlik çalışma süresi üzerinden belirlenmesi de isabetsizdir .