KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/29412 E., 2015/1267 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2015
- Mahkemesi
- İş Mahkemesi
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, müvekkili işçinin hak kazandığı işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, iş sözleşmesinin davalı işverence haklı sebep olmadan feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatları hüküm altına alınmış ise de, dosya kapsamı ve özellikle davacı şahidi ...'in beyanı nazara alındığında, davacının iş sözleşmesini, çalışma koşullarındaki esaslı değişiklik sebebiyle feshettiği, feshin haklı sebebe dayandığı anlaşılmaktadır. Fesihten sonra düzenlenen devamsızlık tutanaklarının ise hukuken geçerliliği yoktur.
Anılan sebeple, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmayacağından, ihbar tazminatı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/29412, K. 2015/1267, 27 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama