Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/34219 K.2015/8505

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı-karşı davalı vekili, 09.01.2008- 07.06.2010 tarihleri arasında işveren nezdinde muhasebe elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fark ücret, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacının görevi kapsamında olan vergi beyannamelerinin zamanında verilmemesi üzerine müvekkilinin gecikme zammı ve vergi ziyaı cezası ödediğini, davacının söz konusu beyannameleri süresinde vermediği gibi bu hususu işverenden gizlediğini, davacının bu eylemleri üzerine iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuş ve karşı dava dilekçesinde davacıya verilen ücret avansı ile davacının haksız davranışları sonucu müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı gecikme zammı ve vergi ziyaı cezasının davacı-karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davacı-karşı davalının, kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fark ücret, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kabulüne, davalı-karşı davacının taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Karar davalı-karşı davacı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı-karşı davalı işçi, aylık net 1.300,00 TL ücret aldığını iddia etmiş, karşı taraf işçinin net 868,70 TL ücretle çalıştığını savunmuştur.

Davacı-karşı davalı tanıkları işçinin aldığı ücret hakkında bilgilerinin olmadığını, davalı-karşı davacının tanıkları ise işçinin 800,00 TL ücret aldığını beyan etmiştir.Mahkemece işçinin fesih tarihi itibari ile alabileceği emsal ücret Ankara Ticaret Odası'ndan sorulduğu, cevaben gelen yazıda işçinin asgari ücret alabileceğinin bildirildiği, davalı-karşı davacının tarafından ibraz edilen cari hesap kartına göre 2009-2010 yıllarında işçiye net 838,30 TL ücret ödendiği anlaşılmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda işçinin ücreti, talebi doğrultusunda net 1.300,00 TL olarak kabul edilmiştir. Davacı-karşı davalı işçinin yapmış olduğu iş, kıdemi, işçiye yapılan ücret ödemelerini gösterir cari hesap kartı, emsal ücret araştırması ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde mahkemece kabul edilen ücret isabetsizdir.

Davacı-karşı davalı işçinin ücretinin, cari hesap kartı ve davalının beyanları dikkate alınarak net 868,70 TL olduğu kabul edilmeli ve davacı-karşı davalıya 2008 yılında yapılan ücret avansı ödemeleri ile davalı-karşı davacının ücret alacağı talebi de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir.