Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/34826 K.2013/29605

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde feshedildiğini belirterek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil, hafta tatili ve ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hafta tatili ve yıllık izin alacağı yönünden davanın reddine, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ve ücret alacağı yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. Yasada ücretin ekleri düzenlenmemiş olsa da, 5754 sayılı Yasayla değişik 32. madde ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her türlü ödemelerin banka hesabına yatırılması öngörülmüş olmakla ücretin eki niteliğindeki ödemelerin bir kısmı İş Kanunu'nda ifadesini bulmuştur.

İşçinin mal veya hizmet üretiminde daha istekli hale gelmesi ve başarısının artması için işverence ödül niteliğinde verilen ek ödeme prim olarak adlandırılabilir. Prim ödemesinde amaç, işçinin dava verimli bir şekilde çalışmaya özendirilmesidir. Primin kişiye özgü olması sebebiyle ikramiyeden farklı olarak prim ödemelerinin genel bir nitelik taşıması gerekmez. Bununla birlikte, işveren tarafından ayrımı haklı kılan geçerli nedenler olmadığı sürece prim uygulaması yönünden de işverenin eşit davranma borcu söz konusudur.

İşçinin prime hak kazanması için işyerinde prim ödemesini gerektiren dönemin sonuna kadar çalışmamış olması gerekmez. İşyerinde çalışılan süreyle sınırlı olmak üzere işçinin prim talep hakkı vardır.

Somut olayda, mahkemece, davacının ücretinin 1.344,22 TL olduğu kabul edilerek alacakların belirlendiği bilirkişi raporuna itibarla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma eksik ve hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır.

Dosya içeriğinden, ücretin, asgari ücret ve buna ek olarak primden ibaret olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde, mahkemece, davacının her ay aldığı prim miktarı, işyeri kayıtlarına dayanılarak belirlenmeli ve bir yıllık dönemdeki aylık ortalama miktar tespit edilip asgari ücrete ilave edilmek suretiyle gerçek ücret miktarı saptanmalıdır. Mahkemece, bilirkişinin, kayıtlara dayanmayan, yalnız bir tanığın beyanına itibarla ve varsayıma dayanarak tespit ettiği ücrete göre yaptığı hesaplama esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: