Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/37477 K.2015/8446

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davacı ve davalı . avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili; müvekkilinin dava dışı.'nin ihale ettiği bir kısım elektrik hattı yapım işini alan davalı şirketinin ve onun da işi verdiği diğer davalı ...'un işçisi olarak 24.08.2011-25.02.2012 tarihleri arasında toplam 186 gün alt montaj işçisi olarak çalıştığını, müvekkilinin davalılar ile rayiç bedeli olan günlük 110,00 TL yevmiyeye anlaştıklarını, müvekkilinin iş tamamlanıncaya kadar şantiyede kaldığını, Cumartesi ve Pazar dahil olmak üzere her gün sabah 06.00'da işe başlayıp akşamları saat 19.00-20.00'ye kadar yoğun bir tempoda çalıştığını, yaptığı işin mesleki riski ve tehlikesinin çok yüksek olduğunu,

son derece teknik bir iş olduğunu, müvekkilinin günlük yevmiyesinin 110,00 TL olduğunu, kendisine 850,00 TL ödeme yapıldığını, bakiye 19.610,00 TL ücret alacağı bulunduğunu, müvekkilinin fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin de ödenmediğini, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğunu, bu sebeple müvekkilinin işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını bildirerek, ücret, fazla çalışma alacağı ve hafta tatili ücretinin kanuni faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkili firmanın yükümlülüğünde bulunan bazı hatların işlerinin taşeronluk sözleşmesi ile ... isimli taşerona verildiğini, bu işlerin yapımının teknik olarak 3 koldan yürütüldüğünü, alt montaj, üst montaj ve iletken çekme aşamasından oluştuğunu, alt montaj işinin teknik bilgiden ziyade bedensel emek gerektiren, işçiliği ucuz olan, işin kaba kısmını oluşturan bölüm olduğunu, müvekkili firma ile taşeron ... arasında yapılan sözleşmenin 2.a maddesi uyarınca işçilerin ücretlerinden taşeronun doğrudan sorumlu olduğunu, müvekkiline bir borç tahmil edilemeyeceğini, ayrıca davacının bu işlerin görülmesi esnasında hiç çalışmadığını,

bir alt montaj işçisinin günlük yevmiyesinin en fazla 60,00 TL olduğunu, davacının taşeron ... ile aynı köyde yaşamakta olduğunu, muhtemelen akraba olduklarını, taşeronun kendi köylüsünün maaşını ve diğer ücretlerini vermemesinin mümkün olmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...; alacağını alamadığı için işçilerin alacaklarını ödeyemediğini, işçilerin kendisini sıkıştırdığını, bunun üzerine yirmi işçinin beş ay çalıştığını ve paralarını alamadıklarını bildirdiğini, ayrıcaşirketine ihtarname gönderdiğini, sözleşme ve ihtarname dışında kendisinde herhangi bir belge bulunmadığını bildirmiştir.

Mahkeme tarafından davacının davalı.'nin ihale ile aldığı ve taşeronluk sözleşmesi ile davalı ...'a verdiği elektrik nakil hatlarının çekilmesi işinde montajcı olarak 26.10.2011-18.11.2011 tarihleri arasında yirmidört gün çalıştığı, davacının ücretlerinin tam olarak ödendiğinin ispat yükü davalılara ait olmasına rağmen davalılarca bu hususun kanuni ve yöntemince ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm ve davali’nin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının aldığı ücret anlaşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı günlük ücretinin 110,00 TL olduğunu, davalı ise 60,00 TL olduğunu iddia etmişlerdir. Davacı tanıkları işçilerin 80,00-120,00 TL alabildiğini davalı tanıkları ise 60,00 TL olabileceğini beyan etmişlerdir.

Mahkemece emsal ücret araştırması yapılmış, cevabi yazıda bölgeleri dışında çalışan işçilere yönelik ücret bildirilemeyeceği ancak montaj ustasının 100,00 TL, üst montaj ustasının 110,00 TL alabileceği belirtilmiştir.

Davalı tarafından dosyaya sunulan ücret cevap yazısına göre alt montaj işçisinin asgari ücret seviyesinde ücret alabileceği belirtilmiştir.

Bilirkişi ortalama tanık beyanlarını esas alarak günlük ücretin 139,56 TL brüt ücret alabileceğini kabul etmiştir. Mahkemece bilirkişi kabulü doğrultusunda hüküm kurulmuştur.

Davacının aldığı ücrete ilişkin işyeri kaydı bulunmamakta olup, tanık beyanlarının ispata yeterli ve açık olmayan anlatımları ile davacının ücretinin davalı cevapları karşısında 60,00 TL olduğu kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken hatalı bilirkişi değerlendirmesine itibarla hüküm kurulması isabetsiz olmuştur.