KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/4183 E., 2014/2703 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 24/04/2012
- Numarası
- 2011/636-2012/171
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Nispi harca tabi davalarda, hükmü temyiz eden davacının ve davalının ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir.(10.05.1965 gün 1/1sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı) Öte yandan 06.06.2008 gün ve 26898 mükerrersayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 5766 sayılı Kanunun 11.maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanununda değişiklik gereğince 06.06.2008 tarihinden itibaren Yargıtay'a yapılacak temyiz başvurularından ayrıca temyiz yoluna başvurma harcı alınacaktır.
Temyiz eden davalı Ziraat Bankası A.Ş.'nin temyiz dilekçesi 26.04.2012 tarihinde, yasal süresi içinde, temyiz esas defterine kaydedilmiş ise de, davalı bankanın harca tabi olmadığı kabul edilerek peşin temyiz harcı ile temyiz başvuru harcı alınmaksızın dosyanın temyiz incelemesine gönderildiği anlaşılmaktadır.
Davalı bankanın harçtan muaf tutulmasına ilişkin 5411 sayılı Bankacılık Kanununun geçici 11.maddesi delaletiyle 4389sayılı Bankalar Kanununun 14/5-c fıkrasındaki yasal düzenlemenin bankacılık faaliyetinden kaynaklanan davalarla sınırlı bulunmasına rağmen, davalı bankanın hizmet akdinden kaynaklanan alacak iddiasına dayalı dava sonunda verilen kararın temyizi nedeniyle davalı bankadan peşin temyiz harcı ve temyiz yoluna başvuru harcının alınmasının gerekli olduğu ortadadır.
Öte yandan 21.05.1985 gün ve 1984/5 Esas 1985/1 sayılı Y.İ.B.K'da harca tabi olmasına rağmen hesap edilip ilgilisinden alınmadan temyiz esas defterine kaydedilen temyiz dilekçeleri hakkında da Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434/3. maddesinde öngörülen eksik harç ödenmesi ile lgili işleminin kıyasen uygulanması ve bu durumda temyiz isteminin temyiz defterine kaydedildiği tarihte yapılmış sayılması gerektiği açıklanmıştır.
Ayrıca, hükmü temyiz eden davacının da temyiz harcını yatırdığı anlaşılmamaktadır.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/4183, K. 2014/2703, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama