KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/4196 E., 2014/3633 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 2. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 06/12/2012
- Numarası
- 2010/608-2012/530
Karar Metni
250 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilmediğini, davacının kendi isteğiyle ayrıldığını, kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, ödenmemiş sair işçilik alacağının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davcının işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacının işyerinden ayrılması sırasında davalı işveren tarafından davacıya 4.000,00 TL' lik bir ödeme yapıldığı davacının da kabulündedir. Ancak mahkemece davacıya işveren tarafından yapılan bu ödemenin hangi alacağa yönelik olarak yapıldığı taraflara açıklattırılarak dava konusu alacaklar için ödendiğinin belirlenmesi halinde mahsup edilmemesi hatalı olmuştur.
Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/4196, K. 2014/3633, 25 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama