Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/555 K.2013/29876

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette ve davalı şirketle organik bağ içindeki işyerlerinde 01.11.1981-03.11.2010 tarihleri arasında satış temsilcisi ve hamurkar olarak en son 1.060,00 TL net ücretle kesintisiz çalıştığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, fazla çalışma yaptığını, karşılığının ödenmediğini, ulusal ... ve genel tatil çalışması ile hafta tatili çalışması yaptığını karşılığının ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı fazla mesai, hafta tatili, ulusal ...- genel tatil, dini/resmi tatil ve yıllık ücretli izin alacağı ile çocuk yardımı alacağının faizleriyle birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin bulunmadığını, şirketin, 27.12.1994 tarihinde kurulduğunu, şirkette çalışmasının 01.11.1981 tarihinde çalışması mümkün olmadığını, davacının çalışmasının farklı şirketlerde ve kesintili olduğunu, zamanaşımı definde bulunduklarını, davacının satış elemanı olduğunu ve iddia edildiği gibi fazla çalışmasının söz konusu olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, kendi dönemlerindeki çalışma için kıdem tazminatı ödemeyi kabul ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiği, çalışmasının iddia edildiği tarihlerde

aralarında organik bağ olan işverenler nezdinde kesintisiz gerçekleştiği, ücretinin 986,19 TL net olduğu, fazla çalışma, ulusal ... ve genel tatil çalışması, hafta tatili çalışması yaptığı, ücretlerinin ödenmediği, yıllık izinlerinin kullanıldığının işverence ispat edilemediği, çocuk yardımı alacağının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının çalışma süresinin kesintisiz olup olmadığı ile davalının tüm çalışma süresinden sorumluluğunun bulunup bulunmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Öncelikle işverenler arasındaki organik bağ, farklı işverenler nezdinde geçen çalışmaların birleştirilebilmesine imkan sağlayan hukuki bir araçtır.

Somut olayda, davacının önce ...’na ait 13153 sicil numaralı işyerinde 01.11.1981 tarihinde işe başladığı, sonra bu kişinin ölümü üzerine işyerinin ... ve ortakları adı altında miras şirketine miras yoluyla intikal ettiği, söz konusu işyerinin daha sonra ...’nun ortağı ve yetkilisi olduğu ... İnşaat Gıda Ltd. Şirketi’ne devredildiği, bu şirketin davalı şirketin önceki unvanıyla faaliyet gösteren hali olduğu, daha sonra davalı şirketin unvan değiştirerek faaliyetine devam ettiği, davacının hizmet cetveline göre çalıştığı anlaşılan 1015059 sicil numaralı işyerinin davalı şirketin ortağı ve yetkilisi olan ...’na ait olduğu, yine davacının kronolojik olarak çalıştığı 1020021 ve 1025318 ve 1116471 sicil numaralı işyerlerinin ise davalı şirkete ait olduğu görülmektedir.

Görüldüğü gibi davalı şirket ile önceki işverenler arasında miras yoluyla intikal, aynı ortaklarca kurulma ve yönetilme ile unvan değişikliği yollarıyla organik bağ bulunduğu açıktır. Şu halde davacının aralarında organik bağ bulunan işverenler nezdindeki tüm çalışmasından davalı şirketin sorumlu olduğunun tespitinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak çalışmayı ispat yükümlüğü davacıda olup, davacının hizmet cetveline göre davacının çalışmasında özellikle 1986-1987 yılları arası yaklaşık 1 yıl 5 ay, yine 1993-1995 yılları arası da yaklaşık 1 yıl 10 ay kesinti olduğu görülmektedir. Davacı tarafından bu dönemlerde kesintisiz çalışıldığı ispat edilememiştir. Bu nedenle çalışıldığı ispatlanamayan dönemlerin dışlanarak davacının taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken davacının çalışmasının kesintisiz olduğunun kabul edilerek davacının talepleri hakkında karar verilmesi isabetsizdir.

Sonuç: