Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/6171 K.2014/4825

Hüküm süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, davacının hakları tam olarak ödenemdiğinden iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma, resmi ve dini bayram ücretleri, izin ücreti, ikramiye, maaş zam farklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında, davacının davranışları sebebiyle işi çekilmez hale getirdiğini, iddialarının yerinde olmadığını, yazılı delille ispat etmesi gerektiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece ikramiye ve maaş zam farkı isteklerinin reddine diğer taleplerin isteklerin hesap raporu gibi kabulüne karar verilmiştir

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Bilirkişi tarafından tazminata esas ücret ve unsurları tespit edilirken brüt olarak belirlenen ücret üzerine ikramiye ve yol ücretide ekelenerek giydirilmiş ücret bulunmuştur. Ancak mahkeme kararında ikramiye isteği reddedilmiştir. Dosya kapsamından da ikramiyenin 2008 yılından itibaren kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ikramiye isteği reddedildiği halde kıdem tazminat hesabında ikramiye ödemesi ücrete katılarak giydirilmiş ücret belirlenmiş olması ile çelişkiye düşülmüştür. Bu durumda kıdem tazminatı hesabında giydirilmiş ücrete ikramiye ödemesinin katılmadan hesap yapılması gerekir.

3-Davacı dava dilekçesi ile alacaklarına işletilecek faizin temerrüt tarihinden başlatılmasını istemiştir. Davacı fesih bildirimini içeren 24.05.2010 tarihli noter ihatrnamesinde aynı zamanda alacaklarının üç gün içinde ödenmesini de talep etmiş olup bu ihtarname davalıya 28.08.2010 günü tebliğ edildiği halde mahkemece alacaklara temerrüt tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken dava ve ıslah tarihlerinden ayrı ayrı yürütülmesi hatalı olmuştur.

4-Dava konusu olayda aynı işyerinde aynı işte çalışan ve aynı ihtarname ile iş sözleşmesini fesheden diğer işçinin görülen davasında (22. Hukuk Dairesi 2013/7756 Esas) fazla mesai, dini bayram ve izin ücreti farklı hesaplanmıştır.

Fazla mesai konusunda Dairemizde temyiz inclemesi yapılan 2013/7756 esas sayılı dosyasında şahit beyanları da aynı olduğu halde bilirkişi tarafından ara dinlenme süresi ile mesainin sona erdiği saatler farklı değerlendirilmekle bu dosyada fazla mesai haftada 17 saat hesaplanmış iken emsal nitelikli anılan dosya kapsamında haftalık 12,5 saat fazla mesai hesabı yapılmıştır . Dosya kapsamına daha uygun olduğundan fazla mesainin haftada 12,5 saat üzerinden hesaplanması gerekir.

Öte yandan davacının yılda 10 gün izin kullandığını bildirerek dava açtığından bu izin sürelerinin de fazla mesai hesabından düşülmesi gerekir

5-Dini bayramların birinci günü çalışma olmadığı şahitlerce doğrulandığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dini bayramların tüm günlerinde çalışma olduğu kabulü ile sonuca gidilmesi de isabetsiz olmuştur

6-Yıllık ücretli izini kullanıldığının ispatı işverene ait olup işveren bu izinlerin kullanıldığını işçinin imzasını içeren yazılı delille ispat etmesi gerekir. Ancak işçinin izin kullandığı yönündeki beyanlarına da değer verilmelidir. Somut olayda işçi dava dilekçesinde yılda 10 gün izin kullandığını kabul ettiğine göre bu süreler dışındaki izin ücretlerinin tespit edilmesi gerekirken mahkemece hiç izin kullanmadığı varsayılarak talep aşılmak suretiyle yapılan hesaba itibar edilmesi hatalı olmuştur.