Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/6364 K.2014/5328

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, iaşe ve kömür yardımı, fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı açık olarak düzenlenmiştir.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 tarihli ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma sebebidir.

Mahkemece; hükmün gerekçesinde davacının yıllık izin alacağının reddedildiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında yıllık izin talebinin hüküm altına alındığı; yine gerekçede işverence davacıya kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesi gerektiği belirtilmesine rağmen, hüküm fıkrasında kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Ayrıca hafta tatili alacağı yönünden tefhim edilen kısa kararda 535,43.50 TL miktarın hüküm altına alındığı, kısa kararda “50” sayısının üstünün çizildiği ancak gerekçeli kararda yine 535,43.50 TL olarak yazıldığı, bu hali ile hem gerekçeli karar kısa çelişkisi oluşturulduğu hem de infazda tereddüte yol açacak bir miktarın hüküm altına alındığı görülmektedir.

Gerekçeli karar tefhim edilen hüküm sonucuna açıkça aykırı olduğundan ve gerekçeli karar ile kısa karar arasında çelişki bulunduğundan kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.