Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7320 K.2014/6900

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 19.09.2008-20.09.2010 tarihleri arasında "satış danışmanı" olarak çalıştığını, son aylık ücretinin 1.100,00 TL net olduğunu, iş sözleşmesini hak ve alacaklarının ödenmemesi ve çalışma koşullarının düzenlenmemesi sebebiyle haklı sebeple feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının ücretinin 718,12 TL olduğunu, davacının fazla çalışması olmadığını, izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işçinin iş sözleşmesini feshetmekte haklı olduğu, diğer taleplerine ilişkin alacakları da bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda davacı 1.100,00 TL net ücret aldığını iddia etmiştir. Davalı ise davacının bordrolarda gözüken ücreti aldığını beyan etmiştir. Davacı tarafından imza itirazına uğramayan ve banka kayıtlarıyla da doğrulanan bordrolarda brüt 900,00 TL, net 718,12 TL ücret gözükmektedir. Bu ücret asgari ücretin üzerindedir. Davacı tanıklarından bir tanesi davacının 1.100,00 TL aldığını bildiğini söylemiş, diğer tanıklar ise davacının 1.100,00 TL aldığını davacıdan duyduklarını beyan etmişlerdir. Bunun dışında davacı ücretin

bir kısmının elden ödendiğini iddia ederken tanıkların bu konuda beyanları olmamıştır. Şu halde mahkemece yazılı delillere üstünlük tanınarak davacının en son ücretinin brüt 900,00 TL olduğunun kabul edilerek davacının taleplerinin hüküm altına alınması gerekirken davacının ispat edemediği 1.100,00 TL net ücret üzerinden davacının talepleri hakkında karar verilmesi hatalıdır.

Sonuç: