Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/7723 K.2014/6576

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, ihbar ve kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece taraf vekillerinin yüzüne karşı tefhim edilen kısa kararda “davanın kısmen kabul, kısmen reddine” şeklinde hüküm kurulduğu halde, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında “4.244,04 TL’nin davalı taraftan tahsiline” ifadesi kullanılmıştır. Tefhim edilen kısa kararla gerekçeli karar farklı olup, bu çelişki Yargıtay İçtihadları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 10.04.1992 gün 1991/7-1992/4 sayılı kararı gereğince bozma nedenidir.

Ayrıca kısa kararda ve gerekçeli kararda hüküm fıkrasının yazılış şeklinin Anayasa’nın 141 ve karar tarihinde yürürlükte olan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 388. maddesi ile 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Kanunu’nun 294/3., 297. ve 298/2. maddelerine aykırı olması da bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: