Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/875 K.2013/29280

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, 01.07.1987 tarihinde davalı emrinde işçi statüsünde çalışmaya başladığını, iş sözleşmesinin emeklilikle sona erdiğini, işyerinde işe başladığı tarihten itibaren 2002 yılına kadar hak ettiği yıllık ücretli izin haklarının kullandırılmadığını, işe giriş tarihinden 2002 yılına kadar kullandırılmayan yıllık ücretli izin alacağı, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının emrinde geçici işçi statüsü ile işe başlayıp, kendisi ile yapılan iş sözleşmeleri gereğince kısmi süreli olarak belediye namına çalıştığını, yıllık ücretli izin hakkı kazanabilmek için bir işyerinde bir yıl tam olarak çalışmış olmak şart olduğundan davacı ise süreli sözleşmeli çalıştığından ve çalışmaları bir tam yılı doldurmadığından yıllık ücretli izin alacağı hakkı doğmadığını, belediye çalışanlarının tamamının Cumartesi-Pazar ve dini ve milli ... süreleri içerisinde çalışmışlıkları olduğu takdirde belediye tarafından olur alınmak suretiyle maaş bordrolarına eklenerek işçilere ödendiğini, davacının da bu tür çalışmalarının kendisine ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu hafta tatili ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine, yıllık ücretli izin alacağının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden

ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Aktin feshi halinde kullanılmayan yıllık izin sürelerine ait ücret işçinin kendisine veya hak sahiplerine ödenir. Böylece, iş sözleşmesinin feshinde kullanılmayan yıllık ücretli izin hakkı izin alacağına dönüşür. Bu nedenle zamanaşımı da, iş sözleşmesinin feshinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, davacının, davalı ... nezdinde 01.07.1987-03.05.2006 tarihleri arası temizlik işçisi olarak çalıştığı, davacının sendikalı olması nedeniyle hizmet süresince davalının imzaladığı toplu iş sözleşmeleri kapsamında olduğu, mahkemece davalı belediyenin imzaladığı toplu iş sözleşmelerinin dosya arasına alındığı, davalı belediyenin dosyaya ibraz ettiği işyeri kayıtları arasında yıllık ücretli izin defteri ve davacının yıllık izin kullanma taleplerine dair dilekçelerin bulunduğu,

mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesinde davacının yıllık ücretli izin haklarının toplu iş sözleşmelerinin ilgili maddeleri gözetilerek hesaplandığı ancak davacının kullandığı yıllık ücretli izin hesabında davacının imzası bulunan ve davalı belediyenin yetkilisi tarafından olur verilen yıllık izin talep dilekçeleri gözetilmeden hesaplama yapıldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda davacının yıllık izin talep dilekçelerine karşı davacının diyecekleri sorularak sonucuna göre dilekçelerde belirtilen tarihlerde yıllık ücretli izin kullanıp kullanmadığı belirlenmeden yıllık ücretli izin alacağı hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirir.