KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2013/9634 E., 2014/15860 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 4 Haziran 2014
- Mahkemesi
- İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 06/03/2013
- Numarası
- 2011/1041-2013/145
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacının davalı işyerinde 06.05.2007-31.01.2011 tarihleri arasında şoför olarak görev yaptığı anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde takograf kayıtlarının olduğu görülmektedir. Bu durumunda fazla çalışma süresinin kayıt bulunan dönemde takograf kayıtlarına göre hesaplanması gerekmektedir. Takograf kaydı bulunmayan dönem de ise davacının trafik kurallarına ve dosya kapsamına göre haftalık dokuz saat fazla mesai yaptığının kabulü dosya içeriğine uygun düşecektir. Her ne kadar dosya içinde imzalı ücret bordroları var ise de davacı takograf kayıtları ile daha fazla mesai yaptığını kanıtladığından fazla mesai alacağının belirtilen şekilde hesaplanması ve yapıldığı kanıtlanan bir ödeme var ise hesaplanan alacaktan mahsup edilmesi gerekir.
2-Öte yandan, davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı da taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Mahkemece İstanbul Ticaret Odasından sorulmak suretiyle davacı emsali bir işçinin alabileceği ücret tespit edilmiş olunması karşısında davacının ücretinin emsal ücret araştırmasında tespit edilen net 1.100,00 TL üzerinden yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2013/9634, K. 2014/15860, 4 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama