Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2013/9813 K.2014/10614

Davacı vekili; müvekkilin 01.08.2000-05.11.2010 tarihleri arasında davalı işverenlikte lokanta şefi olarak 3.000,00 TL ücretle çalıştığını, izinlerinin kullandırılmaması, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle işten ayrıldığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının mevsimlik işçi olarak çalıştığını, işten kendi isteği ile ayrıldığını, alacağın zamanaşımına uğradığını, hafta tatilinde çalışmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını, fazla mesaisinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ile davalı arasında iş sözleşmesi bulunduğu, davacının ücret türünden alacakları olduğu ve davacının iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda davacının hizmet tespit davası açtığı ve bu davanın Manavgat İş Mahkemesinin 2011/493 esasında görüldüğü anlaşılmaktadır. Hizmet tespit davasının sonucu bu davayı da doğrudan etkileyeceğinden hizmet tespit davasının sonucu beklenerek oluşan hukuki duruma göre mahkemece karar verilmesi gerekirken bunun yapılmayarak davacının taleplerinin hüküm altına alınması hatalıdır. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

Sonuç: