Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/12423 K.2014/14134

Hüküm süresi içinde davalı K.. B.. avukatı ve M.N.A.Tabldot Temizlik- Hizmetleri İnşaat Bilgisayar Otomasyon Turizm Nakliye Sanayi Ticaret Limited Şirketi tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesi feshedilirken fesih sebebinin açık ve kesin olarak bildirilmediğini, ayrıca savunması alınmadan feshin yapıldığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı belediye vekili, husumet itirazında bulunarak işçilerin işten çıkarılmasında bir ilgisinin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı M... temizlik limited şirketi vekili, davacının belediyenin işçisi olduğunu, idare tarafından işten çıkartıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece feshin geçerli sebebe dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacı işçinin işe iadesine, işe başlatma tazminatının beş aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının belirlenmesine karar verilmiştir.

Hüküm davalı belediye vekili ve diğer davalı M.... şirketi tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar taraflar arasında belirli süreli sözleşme yapılmışsa da davacının belirsiz süreli sözleşme ile çalıştığı, dolayısıyla sürenin bitimi sebebiyle iş sözleşmesinin sona erdiğinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalıların bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 21. maddesinin 1. fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup, sözkonusu tazminatın belirtilen sınırlar arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre sözkonusu tazminatın davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih sebebine ve davacının çalışma süresine, emeklilik hakkını kazanmasına göre davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.