Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/12510 K.2014/14137

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 07.10.2012 tarihinde 100.00 TL banknotun sahte olduğunu öğrenmesine rağmen bu parayı mağazanın 44 no.lu kasada yaptığı alışverişte ödeme yapmak için kullandığının tespit edildiğini, sahte olduğunu bildiği banknot parayı alışverişte kullanmaya çalışmasının kanuni para mevzuatına ve davalı şirketin sıkı bir şekilde uyguladığı sahte para rutinine aykırı olduğunu, aynı zamanda işçi ve işveren arasındaki güven ilişkisini de temelinden zedeleyen bir davranış olduğunu, bu sebeple iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyaya sahte olduğu ileri sürülen 100,00 TL'lik banknotun fotokopisinin konulduğu, paranın sahte olup olmadığının kesinliğe kavuşmadığı, davacı işçinin kendisi tarafından sahte olduğu kesin olarak bilinen bir para ile alışveriş yapmaya çalışmadığı, ancak böyle bir ihtimalin varlığını bildiği, buna rağmen parayı çalıştığı işveren işyerinden alışveriş yapmakta kullandığı, söz konusu davranışın haklı sebep ağırlığında olmamakla birlikte geçerli neden olduğu kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir.Hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işverence haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.Dosya içeriğine göre, davacının işyerinde 08.08.2005 tarihinden itibaren kırtasiye bölümünde çalıştığı, iş sözleşmesinin 12.10.2012 günlü fesih bildirimi ile 07.10.2012 tarihinde 100,00 TL banknotun sahte olduğunu çıkış hizmetleri şefi ...’dan öğrenmesine rağmen bu parayı 44 no.lu kasada yaptığı alışverişte ödeme yapmak için kullandığının tespit edildiği,

08.10.2012 tarihinde vermiş olduğu yazılı savunmanın yeterli bulunmadığı gerekçesiyle iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun’un 25/II. maddesi uyarınca feshedildiği anlaşılmaktadır.Mahkemece feshe konu edilen paranın sahte olup olmadığının kesinliğe kavuşmadığı gerekçesiyle feshin geçerli olduğu kabul edilmişse de, davacının paranın sahte olup olmadığını bir başka çalışana sorması üzerine çalışanın paranın sahte olabileceğini belirtmesi karşısında, bu hususu yetkililere bildirmeyip, sahte olup olmadığı şüpheli parayı alışveriş yapmak için kullanması, davacının kötüniyetini göstermektedir.

Davalı işveren açısından aradaki güven ilişkisinin zedelendiği ve iş ilişkisinin çekilmez hale geldiği dikkate alındığında iş sözleşmesinin feshinde haklı sebebin varlığının kabul edilmesi gerekirken mahkemece aksi kanaatle yazlı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.HÜKÜM : Yukarıda belirtilen sebeplerle.

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, 2-Davanın REDDİNE, 3-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 25,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 24,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 0,90 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 154,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,