KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/14656 E., 2015/27774 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2015
- Mahkemesi
- Malatya 2. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 15/04/2014
- Numarası
- 2013/825-2014/176
- Dava
- Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
254 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı olmayan sebeple feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, yıllık izin ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında fazla mesai ücret alacağı bakımından uyuşmazlık bulunmaktadır
Somut olayda, mahkemece, davacı tarafından fazla mesai yapıldığının kanıtlanmadığı gerekçesiyle fazla mesai alacağının reddine karar verilmiş ise de davacı tanıklarının beyanları ve dosya kapsamına göre davacının fazla mesai yaptığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple davacının fazla mesai alacağının reddi hatalıdır. Fazla mesai alacağı talebi dosya kapsamı ve davacı tanıklarının beyanlarına göre hesaplanmalı ve uygun bir takdiri indirim ile hüküm altına alınmalıdır. Yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/14656, K. 2015/27774, 8 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama