Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/15686 K.2015/28621

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı vekili, müvekkilinin 19.10.2004-14.02.2012 tarihleri arasında davalı işverenlik bünyesinde teknik servis elemanı olarak çalıştığını, en son ücretinin net 1.450,00TL olduğunu, sigortasının asgari ücret üzerinden yatırıldığını, tarafına zorla sözleşme imzatılmak istenmesi üzerine iş sözleşmesini haklı sebeple sona erdirdiğini belirterek kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanın ücretinin asgari ücret olduğunu, davacının işyerinde çalışma şartlarına uyum sağlamadığını, iş sözleşmesinin 15.02.2012 tarihli ihtarname ile sona erdirildiğini, yıllık izinlerini kullandığını, işçilik alacağı olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iddia ettiği alacakların kısmen bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm temyiz itirazları ile davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iddia ettiği alacakların kısmen bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmesi isabetlidir.

Ancak davacının yıllık izin alacağı bakımından ıslahı bulunmamasına rağmen mahkemece bilirkişi raporundaki hesaplama dikkate alınarak yıllık izin alacağının hüküm altına alınması hatalıdır. Davacının yıllık izin alacağının talep gibi hüküm altına alınması ile davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin ve harç miktarınında değişeceği anlaşılmaktadır. Bununla beraber bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.