Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/17441 K.2015/29500

MAHKEMESİ 1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. 2-Dava, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması ile kısmi dava şeklinde açılmış olup, yıllık izin ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarında dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olmuştur.

Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasında yazılı olan “6.263,04 TL brüt yıllık izin ücret alacağının dava tarihi olan 08.03.2013 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

% 30 hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle, 1.097,44 TL brüt genel tatil alacağının dava tarihi olan 08.03.2013 tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” ifadesinin çıkarılmasına ve yerine "250,00 TL brüt yıllık izin ücret alacağının dava tarihi olan 08.03.2013 tarihinden itibaren, bakiye 6.013,04 TL alacağın ise ıslah tarihi olan 28.05.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,