KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/18678 E., 2015/30871 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Malatya 1. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 14/05/2014
- Numarası
- 2012/826-2014/212
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
340 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı, emeklilik sebebiyle işten ayrıldığını ileri sürerek kıdem tazminatının davalıdan tahsiline karar yerilmesini istemiştir.
Davalılar davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece bilirkişi hesap raporu dikkate alınarak kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar davalılar tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı Üniversite harçtan harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozma sebebidir.
3-4857 sayılı İş Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca yürürlüğü devam eden mülga 1475 sayılı İş Kanunu'nun
14. maddesinin 4. bendinde, işçinin bağlı bulunduğu kurum veya sandıktan yaşlılık, emeklilik veya malullük aylığı yahut toptan ödeme almak amacıyla ayrılması halinde kıdem tazminatına hak kazanılabileceği hükme bağlanmıştır. İşçi tarafından bağlı bulunduğu kurum ya da sandıktan tahsise ya da tahsis yapılabileceğine dair yazının işverene bildirildiği anda işverenin kıdem tazminatı ödeme yükümü doğar ve faiz başlangıcı da bu tarih olarak esas alınmalıdır.
Davacının emekli olduğu, ancak Sosyal Güvenlik Kurumundan bu konuda aldığı ve işverene verdiği bir yazı bulunmadığından, kıdem tazminatına ilişkin faizin dava tarihinden yürütülmesine karar verilmesi gerekirken emeklilik tarihinden verilmesi bozma sebebidir.
Ancak belirtilen bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/18678, K. 2015/30871, 12 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama