KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/19584 E., 2015/31654 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Ankara 14. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 12/03/2014
- Numarası
- 2012/1047-2014/68
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
261 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek alacaklarını istemiştir.
Davalı, davacının istifa ettiğini iddia ederek davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kabulü ile kıdem ve fazla mesai alacağına hükmedilmiştir.
Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı tanıkları davacının ücretini 800,00 TL olarak bildirmişlerdir. İspat kurallarına göre ispat edilen miktar bu kadardır. Emsal ücret araştırması sonuçları işyerine ait somut veriler olmayıp, genel değerlendirmeler içermesi sebebiyle davacı tanıklarınca ifade edilen 800,00 TL'ye göre kabul edilen alacakların yeniden hesaplanması gerekmektedir. Karar bu yönüyle doğru değildir.
3-İş hukukunda giydirilmiş ücret istisnaidir. İşçinin hakkının giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanabilmesi için bu konuda açık bir hukuki dayanak bulunması zorunludur. Bu noktada kıdem ve ihbar tazminatı talepleri kanunda açık hüküm olduğundan giydirilmiş ücret üzerinden hesaplanmalıdırlar. Ancak benzer düzenleme fazla mesai açısından bulunmamaktadır. Bu itibarla fazla mesai alacağı hesabı çalışılan dönemdeki dönemsel çıplak brüt ücrete göre hesaplanmalıdır.
Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda fazla mesai ücretinin giydirilmiş ücret üzerinden hesaplandığı görülmektedir. Kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/19584, K. 2015/31654, 25 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama