Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/21198 K.2014/24956

Hüküm süresi içinde davalı Darüşşafaka Cemiyeti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, asıl işveren olan davalı D.. Cemiyetine ait işyerinde 15.04.2006-30.03.2007 tarihleri arasında alt işveren olan diğer davalı şirket işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız feshedildiğini, işyerinde fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmaya devam ettiğini, bu çalışma karşılığı ücret alacaklarının ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı D.. Cemiyeti vekili; işyerindeki temizlik, yemek ve güvenlik işlerinin müvekkili tarafından yüklenici firmalara ihale edildiğini, davalının asıl işveren olarak kabul edilmeyeceğini ve işçilik alacaklarından sorumlu tutulamayacağını , davacının ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, nadiren gerçekleşen fazla çalışma ücretinin ise ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı E.. Tekstil İşletme Hiz. İhr. San. Ltd. Şti.'ne dava dilekçesi ile duruşma gün ve saati usulüne uygun tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmıştır. Davalı şirket davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davalı D.. Cemiyeti vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalınn aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-1606 sayılı Kanun'un, 28.11.1990 tarih 3685 sayılı Kanunla değişik 1. maddesi gereğince davalı D.. Cemiyeti harçtan muaf olmasına rağmen bu hususun dikkate alınmaması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Hüküm kısmının 2 ve 3 numaralı bentlerinde yazılı olan “2-Harçlar kanunu uyarınca alınması gereken 531,85 TL harçtan: davacı tarafından peşin yatırılan 467,30 TL ile Yargıtay bozma öncesi davalılardan tahsili için vergi dairesine yazılan 313,30 TL harcın toplamı olan: 467,30 TL harcın mahsubu ile bakiye 64,55 TL karar ve ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsile tahsili ile hâzineye gelir kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan 154,00 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ....” cümlelerinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine;

“2-Davalı D.. Cemiyeti harçtan muaf olduğundan, bu davalıdan karar ve ilam harcı alınması yer olmadığına ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereğince belirlenen 531,85 TL TL karar ve ilam harcından peşin alınan harcın mahsubu ile bakiye 64,55 TL TL harcın davalı E.. Tekstil İşletme Hiz. İhr. San. Ltd. Şti.'den alınarak hâzineye irat kaydına,