KÜNYE
22. Hukuk Dairesi 2014/22220 E., 2015/34109 K.·Yargıtayilamı
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2015
- Mahkemesi
- Eskişehir 1. İş Mahkemesi
- Tarihi
- 19/11/2013
- Numarası
- 2011/1439-2013/1080
- Dava
- Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette satış elemanı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili davacının iddialarının yerinde olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin haksız feshedildiği diğer taleplerine ilişkin alacaklarının da olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Hafta tatilinde çalıştığını davacı işçi, bu çalışmanın karşılığının ödendiğini ise davalı işveren ispat etmek durumundadır.
Somut olayda tüm tanıklar haftada altı gün çalışıldığını beyan etmişlerdir. Hafta tatilinin pazar günü olması da zorunlu değildir. Dolayısıyla hafta tatilinde çalıştığını davacı ispat edememiş olup, sırf pazar günü çalışmanın bilirkişice hafta tatili çalışması olarak değerlendirilmesi isabetsizdir. Hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Sonuç:
Yargıtay 22. Hukuk Dairesi, E. 2014/22220, K. 2015/34109, 9 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama