Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/2268 K.2015/11509

Dava

Taraflar arasındaki, ikramiye, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davacı avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24.03.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti.

Duruşma günü davalı adına ... ile karşı taraf adına Fatma Özen Karaca geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, ikramiye, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile %5 fazlası alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece verilen kısa kararda, 100,00 TL yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verildiği halde; gerekçeli kararın hüküm fıkrasında, 10.688,37 TL yıllık izin ücreti alacağı hüküm altına alınmıştır.

Her ne kadar mahkeme gerekçesinde, rakam yazım hatası olduğundan bahisle bu durumun tashih edildiği belirtilmiş ise de, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 183. maddesine göre, tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir. Somut olayda, açık yazı ve hesap hatası bulunmamaktadır. Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı

Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda, yıllık izin ücreti alacağı yönünden çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Sonuç: