Yargıtay 22. Hukuk Dairesi E.2014/2288 K.2014/2788

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, davalıdan kıdem tazminatı ile ücret, izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı davacı temyiz etmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. 2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı net 1.000,00 TL ücret aldığını ileri sürmüş, davalı ise ücretin asgari ücret olduğunu savunmuştur. Davacı şahitleri ücret konusunda bir beyanda bulunmamışlar, davalı şahidi ise ücretin asgari ücret olduğunu beyan etmiştir. Dosya içerisinde bulunan ve davacının belirtilen hizmet süresinin birbiri ile çelişkili olduğu görülen 18.07.2008 ve 16.12.2008 tarihli belgelerde ise sırasıyla 1.000,00 TL ve 900,00 TL ücret aldığı belirtilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İstanbul Bölge Müdürlüğünce tutulan 30.06.2010 tarihli tutanak içeriğine göre davacının ücretinin 730,00 TL brüt olduğunun belirtilmesi ve aksinin ispatlanamaması sebebiyle bu miktar üzerinden hesaplama yapılmıştır. Mahkemece gerekçeli kararda emsal ücret araştırılması yapıldığı belirtilmiş ise de, dosya içerisinde emsal ücret araştırması yapıldığına ilişkin bir kayıt ve belgeye rastlanmamıştır.

Davacının on yedi yılı aşkın hizmet süresi de dikkate alındığında, emsal ücret araştırması yapılmak suretiyle davacının ücretinin belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetli görülmemiştir.